تنهاتر از سکوت...

تماشا کن سکوت تو عجب عمقی به شب داده...

تنهاتر از سکوت...

تماشا کن سکوت تو عجب عمقی به شب داده...

نزدیکتر به خدا

من باید فرود آیم،

نباید بنشینم،

سال هاست، از آن لحظه که پر بر اندامم روئید

و از آشیان، از بام خانه پرواز کردم

همچنان می پرم. هرگز ننشسته ام،

و دیگر سری نیز به سوی زمین و به سواد پلید شهرها

و بامهای کوتاه خانه ها برنگرداندم،

چشم به زمین ندوختم،

پروازی رو به آسمان،

در راه افلاک

و هر لحظه دورتر و بالاتر از زمین

و هر لحظه نزدیکتر به خدا !

نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد